Şiir

Belki Yine Gelirim

Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir  Her sözcük dilimin ucunda küfre dönüyor çünkü  Bir gök gürlese bari diyorum, bir sağnak patlasa  Bitse bu sessizlik, bu kirli yapışkanlık bitse  Ama bir tufan az mı gelir yoksa yine de  Yırtılan ve parçalanan bir şeyler olmalı mutlaka  Hiç durmadan yırtılan ve parçalanan bir şeyler. 

Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir 
Her sözcük dilimin ucunda küfre dönüyor çünkü 
Bir gök gürlese bari diyorum, bir sağnak patlasa 
Bitse bu sessizlik, bu kirli yapışkanlık bitse 
Ama bir tufan az mı gelir yoksa yine de 
Yırtılan ve parçalanan bir şeyler olmalı mutlaka 
Hiç durmadan yırtılan ve parçalanan bir şeyler. 

Oysa ne kadar sakin bu sokaklar ve bu kent 
Ne kadar dingin görünüyor bana şimdi gökyüzü 

Gidenler nerde kaldılar, özledim gülüşlerini 
Bir kenti güzelleştiren yalnız onlardı sanki 
Onlardı çocuklara ve aşka ölesiye bağlanan 
Kadınları güzelleştiren herhalde onlardı 
‘Tükürsem cinayet sayılır’ diyordu birisi 
Tükürsek cinayet sayılıyor artık 
Ama nerede kaldılar, özledim gülüşlerini onların 

Uzun uzun bakıyorum kıvrılan sokaklara 
Tek yaprak bile kıpırdamıyor nedense 
Ve tek tek söndürüyor ışıklarını varoşlar 
Alnımı kırık bir cama yaslıyorum, kanıyor 
Kanımın pıhtılarında güllerin serinliği 
Ve fakat bir cellât gibi yetişiyor pusudaki 
Dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük 

Yaşamak neleri öğretiyor, düşünüyorum 
Okuduğum bütün kitaplar paramparça 
Çıkıp dolaşıyorum akşamüstleri bir başıma 
Bir uçtan bir uca yalnızlıklar oluyor kent 
Bulvar kahvelerinin önünden geçiyorum 
Sarmaşık aydınlar, arabesk hüzünler 
Bir gazete sayfasında sere serpe bir yosma 

Sesler gittikçe azalıyor, kuşlar azalıyor 
Ve ne zaman yolum düşse vurulduğun yere 
Kızgın bir halka oluyor boynumda o sokak 
Hüznü yalnız atlarımız duyuyor artık 
Biz çoktan unutmuşuz böyle şeyleri 
Ama içimde bir sırtlanın dalgın duruşu 
Ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük 

İçimde zapt edilmez bir kırma isteği 
Dizginlerini koparan bir at sanki bu 
Soluk soluğa kalıyorum her sonbahar 
Ve sevgilim ne zaman hoşgörülü olsa 
Bir yolculuk düşüyor aklıma, gidiyorum 
Bütün gençliğim böylece geçip gitti işte 
Ama hala bir şeyler var vazgeçemediğim 

Hangi duvar yıkılmaz sorular doğruysa 
Bir gün gelirsek hangi kent güzelleşmez 
Şiirlerim bir dostun vurulduğu yerde yakıldı 
Geri almıyorum külleri yangınlar çıksın diye 
Devriyeler çıkart şimdi, bütün ışıklarını söndür 
Sorduğum hiçbir soruyu geri almıyorum ey sokak 
Ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük 

Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir 
Bir gök gürlese bari diyorum bir sağanak patlasa 
Bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem 
Oysa ne kadar sakin sokaklar, bu kent ve bütün yeryüzü 
İpince bir su gibi sızıyorum gecenin tenha göğüne 
Sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz 
Belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün…

Leave your vote

Etiketler
Daha Fazla Göster

Nihal Doğan

Araştırmacı Köşe Yazarı

Yorumun nedir ?

Giriş Yap

Şifreni mi Unuttun ?

Henüz bir hesabınız yok mu ? Kayıt Ol

Şifreni mi Unuttun ?

Enter your account data and we will send you a link to reset your password.

Your password reset link appears to be invalid or expired.

Giriş Yap

Privacy Policy

Hoş Geldin GGG MEDYA

X
GGG\'de sizin olduğunuzu bilmek çok güzel. GGG MEDYA
GGG Medya'ya Hoş Geldiniz.
WooChatIcon 0